sonsuzluk ve bir gün

Haziran 13, 2020

İŞE YARAR BİR ŞEY

2017. Dram. 1 saat 48 dakika

İmDb 7,8 / 10

Yönetmen: Pelin Esmer

Merhaba, yazmayalı baya uzun bir zaman oldu her zamanki gibi. Kaç aydır evde bomboş olmama rağmen ne içime sinecek kadar kitap okuyabildim ne de zamanımı pek tatmin edici şekilde geçirebildim ama film izleme konusunda sıkıntı yaşamadım baya güzel filmler izledim. Buna rağmen izlediklerimle ilgili bir şey yazacak modda olamadım sanırım. Bugün kitap okuyabildim ve bu enerjimi yükseltti o yüzden buraya da bi şeyler yazmak istedim. Aslında bu filmle ilgili görüşlerimi geçen haftalarda yazmaya başlamıştım ama blogger uygulaması güncellenmiş sanırım, kafayı yedim yazıları doğru dürüst ortalayamadım bile hatta şu an bu yazıyı worde yazıyorum. Bloğa geçirdiğimde umarım yine beni delirtmez. Neyse filmi Mubi’den izledim bilmeyenler varsa gerçekten çok kaliteli bir uygulama ve öğrencilere ücretsiz, müthiş bir arşivi var kesinlikle tavsiye ederim. Pelin Esmer’in de izlediğim ilk filmi İşe Yarar Bir Şey oldu. Normalde bir filmi iki kere izlemek istemem ama bu film bittiğinde birkaç kere daha izleyebilirim diye düşündüm anlayacağınız filmi çok beğendim.

Filmin ilk yarısının trende geçmesi bile alışılmış filmlerin dışında bir şey izleyeceğimizi baştan belli ediyordu bence, karakterlerin bi anda birbirleriyle buluşması, konuşmaları ve yaşadıkları gerçekten ince detaylarla verilmişti. Yazar kadının hemşire kızın felç olan adamı öldürmesi konusunda aşırı ilgili tavrının sıradan bir insanın ilgisinden çok farklı olduğu belliydi. Sorduğu sorular, içinden geçen düşünceler konuya tam olarak bir yazar gibi yaklaştığının göstergesiydi. Örneğin yaşanan duruma çok da şaşırmaması ve meraklı tavrı bunlardan biriydi. Hemşire kızın birini öldürecek olduğunu farkında olarak sürekli vazgeçmek istemesi, sinirli tavrı hafif salak olması bile mükemmel bir karakter oluşturmuştu. Aynı zamanda felçli adam ve yazar arasında geçen konuşmalar ayrı güzeldi konuşma sahnesini düşünürken aklıma filmin hep sakin tempoda ilerlediği geldi. Zaten izlerken görüntülere bakmaktan, diyaloglara hayran kalmaktan filmin nasıl bittiğini anlamadım bir saat daha sürse izlerdim. Sonda perdenin kapanıp açılmasını adamın ilacın etkisiyle artık yavaş yavaş ölmesiyle göz kapaklarının da açılıp kapanması olarak da düşünebiliriz adamın ölmekten vazgeçtiğini de düşünebiliriz, aslında bu birinin ölmemesi olarak baktığımız zaman iyimserlik adı altında mantıklı gelebiliyor ama felçli bir insanın artık yaşamak istememesini ve bu kararı vermesi de gayet mantıklı olabilecek bir şey yani belki de ölmesi iyi olan durumdur bilmiyorum.

Filmde en sevdiğim sahneler bu yansımaların olduğu kısımlardı diyebilirim her biri ayrı güzellikte bence kendim de yansımalı fotoğraflar çekmeyi çok seviyorum bir filmde de sık sık böyle detaylar görmek çok hoşuma gitti. Ben de bir film çekecek olsam bu tarz yansımaları kullanmak isterdim sanırım. Yazar karaktere zaten bayıldım aşırı naif bi güzelliği vardı, sözleriyle ve duruşuyla gerçekten baya güzel oturmuş bir karakterdi. (tamam anladık yazara bayılmışsın.)Kameranın hareketleri de fark ettiğim kadarıyla çok iyiydi bence özellikle trende geçen sahnelerde gerçekten güzel kullanılmıştı mesela yazarın mezunlar yemeğine gittiği akşam uzaktan evlerin içini gördüğümüz sahne çok güzeldi, üst kattaki çellocu, adama yemeğini yedirdiğini gördüğümüz kadın gibi. Bir de unutmadan filmin müziği de baya iyi seçilmişti cuk oturmuştu yani. Mır mır mır öve öve bitiremedim ama cidden güzeldi yapacak bir şey yok. Başka da bir şey gelmiyor aklıma izlemediyseniz kesinlikle izlemelisiniz bence, bir sonraki yazımda görüşmek üzere, hoşça kalın.

filmden bazı güzel sahneler* (bazıları görüntü olarak bazıları da his olarak)